SALİH ZİYA ARIMAN

5 Kasım 1962, İstanbul

Alman Lisesi öğrenim yıllarınız:

1973-1981

Alman Lisesi sonrası eğitiminiz:

Boğaziçi Üniversitesi Endüstri Mühendisliği (1986)
İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü (1987)

Mesleğiniz:

Endüstri Mühendisi

Halen çalıştığınız yer / Bulunduğunuz pozisyon:

Sabancı Üniversitesi / Kurumsal Gelişme Direktörü

Meslek dışı çalışmalarınız (Varsa dernek, vakıf, sosyal sorumluluk projesi, vb.):

Türkiye Kalite Derneği

Galatasaray Kulübü

Yabancı diliniz:

Almanca, İngilizce

Eşinizin adı:

Kader

Eşinizin mesleği:

İşletmeci

Çocuklarınızın isimleri:

Zeynep (21), Elif (15)

Ailenizdeki başka Alman Liseliler:

Zeynep Baktıroğlu (Abla), Ahmet Dağlaroğlu (Ağabey)

E-posta adresiniz:

sariman@sabanciuniv.edu

Cevapları görebilmek için soruların üzerlerini tıklayınız.
Alman Lisesi’ne giriş hikâyeniz nedir?

Çok sevdiğimiz bir aile yakınımız olan rahmetli Aydın Koral, kızı Nahide’yi de yazdırmış olduğu kendisinin de mezunu olduğundan büyük gurur duyduğu Alman Lisesi’ni, bana ve aileme şiddetle tavsiye etmişti. Benim ailemde ise ablam ve abim, daha önce Alman Lisesi’ne devam etmişler, ancak tamamlamadan ayrılmışlardı. Bu sebeple, bende bu konu hassas ve bir o kadar da çekiciydi. Kararımı verdim: Ben bu okulu bitireceğim!..

Alman Lisesi’nde nasıl bir öğrenciydiniz?

İyi bir öğrenci sayılırdım, bir kaç sene Preis almışlığım vardır.

Alman Lisesi’nde en sevdiğiniz ve en sevmediğiniz dersler nelerdi?

Ders ayırmazdım, ama en çok spor dersleri ve resim dersleri hoşuma giderdi.

Unutamadığınız öğretmen kimdir?

Altıncı sınıftaki kompozisyon dersinde, lise hayatım boyunca tek kırığımı aldığım edebiyat hocam Lamia Hanım’ı, bir de en mutlu anlarımı geçirdiğim folklor kolunun vefakâr hocası Zuhal Hanım’ı hiç unutamam.

Alman Lisesi’nde ders dışı faaliyetleriniz nelerdi?

Önceleri voleybol, daha sonraları ve halen folklor …

Sıra arkadaşınız kimdi?

İlk başlarda Ali Erşen, son yıllarda Hayri Araboğlu …

Alman Lisesi’nde okurken geleceğe dönük idealleriniz, planlarınız, hayalleriniz nelerdi?

Ben lisedeyken, ailemizin tüm fertleri gibi hep iş insanı (yatırımcı) olmayı hayal ettim, üniversite yıllarımda 2 işyeri işlettim. Başarılı olmadı. Profesyonel hayatı tercih etmek zorunda kaldım.

Sizin öğrencilik yıllarınızda dönemin koşulları nasıldı? Ülkenin ve okulun şartlarını şimdiyle nasıl kıyaslarsınız?

Ülke şimdiyle neredeyse aynıydı, 1980 öncesi, sokak kavgalarının, huzursuzluğun olduğu mutsuz yıllar. Alman Lisesi’nde ise biz toplumsal olaylardan ve siyasetten uzak kalmayı başarabiliyorduk, ama folklor kolu bende (her Alman Liseli de olan) bir büyük ihtiyacı giderdi: Sosyalleşmek !..

Alman Lisesi’ndeki öğrencilik yıllarınıza dair unutamadığınız, yıllar geçse de hatırlayıp, yâd ettiğiniz (olay, anı, kişi vb.) neler var?

Başta bizim sınıf (C-Klasse ve sonrasında halen görüştüğümüz Kelekli Grubu), hemen yanında sevgili Folklor Kolu ve halen görüştüğümüz onlarca canan, bende arkadaşlık, paylaşım, eğlence, sorumluluk ve gururun içiçe yaşandığı unutulmaz anılarla dolu, hangi birini anlatsam, diğerinin hatırı kalır…

Şu an sahip olduğunuz hayat tecrübesi ile o günlere, öğrencilik yıllarına dönmek mümkün olsa, neyi farklı yapardınız?

Hiçbir şeyi. Evet, şaşırtıcı değil mi? Alman Liseli yıllarımla çok barışığım.

Alman Lisesi’nden sonra öğreniminize nasıl devam ettiniz?

Boğaziçi Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Lisans (1981-1986) ve sonrasında İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü Uluslararası Yöneticilik Programı Yüksek Lisans(1986-1987) okudum.

Alman Liseli oluşunuzun size ve kariyerinize neler kattığını düşünüyorsunuz?

Öncelikle çalışma disiplini, kişisel bütünlük, dürüstlük ve çalışkanlık özelliklerimin arttığını düşünüyorum. Ayrıca lisemizin bizlere analitik düşünme ve kendi ayaklarımız üzerinde durup sorumluluk taşıyabilme özelliklerini de kattığını düşünüyorum.

Alman Lisesi’ni Alman Lisesi yapan olgular nedir? Okulumuzu diğerlerinden ayıran özellikleri nasıl tanımlarsınız?

Bence bir önceki soruda tanımladım.

Abitur yaptınız mı? Bunun size nasıl bir katkısı oldu? Bu sistemi nasıl değerlendirirsiniz?

Abitur yapmadım, çünkü o yıllarda ne ailem ne de kendim ülkemi bırakmak istemedim. Sistem halen geçerli ve bence yurt dışı deneyim isteyen kişiler için çok da iyi bir seçenek.

Alman Liselilik ruhu hakkında neler söylersiniz? Var olduğunu düşünüyorsanız, ifadesi nedir? Sizce geçmiş ve bugün arasında farklılıklar gösteriyor mu? Bu ruhun yansıttığı belirgin değerler olduğunu düşünüyor musunuz? Yoksa nasıl oluşturulabilir, ya da oluşturulabilir mi?

Alman Liselilik, bireysel yetkinliklere verilen değer ile bencillik arası gidip gelen bir histir. Alman Liselilik, kişinin kendisini ön planda görebildiği hedefli bir yaşam anlayışıdır. Başarıya odaklılık ile topluma faydalı olabilmenin bir dengesidir. “Mitarbeit”tır Alman Liselilik. Ama biraz da toplumdan soyut toplumlara yön verebilmektir, liderliktir.

Edindiğiniz kariyerde ve halen bulunduğunuz pozisyona gelmenizde eğitimin yanı sıra, hangi etkenlerin yolunuzu açtığını düşünüyorsunuz?

Alman Liseliliğin ve lisanslı sporculuğun verdiği disiplinli bir yaşam anlayışı, daha sonra da sosyalliğin üzerimde bıraktığı olumlu etkiler diyebilirim.

Bugün Alman Lisesi’nde öğrenim gören ya da ileride görecek olan gençlere tavsiye ve önerileriniz neler olur? Onlara hangi sektörleri hedef alan eğitimleri tavsiye edersiniz?

Onlara, ders, spor, müzik gibi bireysel yetkinliklerini geliştirmenin yanında, paylaşımcılık, dostluk, sosyalliği de oyunun bir parçası gibi görmelerini, arkadaşlarına da mutlaka önemli ve kaliteli zaman ayırabilmelerini öneriyorum. Sektör tavsiyesi yapmak bence doğru değil. Kişilikleriyle aldıkları mesleki eğitimleri uyumlu olsun yeterli; zira bu uyum, iç barışı sağlıyor, o da mutlu üretkenliği. Sonuçta, başarı kaçınılmaz geliyor.

AYBARS AKKOR SORUYOR
Alman Lisesi'nde okuduğun için memnun musun? Hiç pişmanlık duydun mu?

Lisemi severim, en güzel yıllarımı geçirdiğim o sarı binanın içindekiler bana epey değer katmış. Hiç pişmanlık duymadım, çünkü örneğin Robet College’e gitseydim, sadece iyi bir İngilizcem olacaktı. Şimdi, iki hatta kırpık Fransızca dahil üç dilim var.

Alman Lisesi, şu andaki görevine ne gibi katkılar sağladı?

Altyapı diye cevap vereceğim; analitik (sorgulayabilen) bakış açısı sağladı. Çok kültürlü ortamlarda yaşama, çalışma, başarma alışkanlıkları kazandırdı.

Alman Lisesi'nde genç kızlar tarafından çok beğenilen biriydin. Şimdi ise seni, mütevazi bir aile yaşamı içinde görmekteyiz. Bu değişimin sırrı ve nedeni nedir?

Şehir efsanesi… Öyle şeylere inanmayın…

Elinizde imkân olsa geçmişe dönebilsen, hayatında neleri değiştirirdin?

Tıp okumayı tercih ederdim gibime geliyor.

Alman Lisesi yaşamının çoğunu folklor kolunda geçirdin. Folklor hayatına neler kattı?

Düz Alman Liseli’ye katmadıklarını… Ders dışı etkinlik olgusunu, sosyalliği, paylaşımcılığı, ekip ruhunu, dostluğu kattı.

Öğrendiğin Almanca'yı, aktif olarak kullanabiliyor musun?

Tam da yaramı deştin be çocuk… Yıllar var kullanmıyorum. Artık Almanca konuşmaya başlıyor, maalesef İngilizce bitiriyorum.

Emekli olduktan sonra neler yapmayı düşünüyorsun?

Dünyanın göremediğim yerlerini görmeyi, bol bol balık tutmayı, sporuma devam etmeyi, belki şiir yazmayı, ama önce aileme ve dostlarıma daha çok vakit ayırmayı…

Alman Lisesi'nde senin üzerinde en etkili olan hocalar kimlerdi?

Zuhal hocam, bana folklor kolu öğretmenliğinden çok çok ötesini gösterdi. Beni korudu, kolladı. Bir de Stark ailesini (Peter und Gisela) unutamam. Onlarda da tevazuyu ve huzuru tanıdım.

Yaşadığın yıllardaki Tünel ve çevresini mi yoksa şimdiki yıllardaki halini mi tercih edersin?

Ahh! Bir tane daha yürek deşen soru… Dün akşam Taksim’den Galatasaray’a kadar bir yürüyeyim dedim… Demez olaydım! Üzülmedim, resmen ruhum ezildi. Beyoğlu gitmiş, Ortadoğu çöplüğü gelmiş. Konuyu hemen kapattım.

Bugünün Alman Lisesi öğrencilerine neler önerirsin?

Bol bol sosyalleşmelerini, bunun için de ders dışı (bireysel olmayan) etkinliklere katılmalarını öneririm.

CELİL KAYSERİLİOĞLU SORUYOR
Boğaz, balıkçılık; yeniden kayık/tekne sahibi olmak gibi bir isteğin var mı?

Üff! Ne çok isterim. Bunun her insana çok iyi gelen bir terapi olduğunun bilinmesi gerekir. Sadece emeklilikte değil, mümkünse her hafta, hatta her gün…

Çocukluğunun Kalamış’ta geçtiğini biliyoruz. Neler kaldı o günlerden?

Sadece güzel anılar, fotoğraflar ve Nahide Koral ile Banu Özden arkadaşlarım kaldı. Bir de yıllarımı verdiğim Galatasaray yüzme kulübü, artık uğramadığım.

Sabancı Üniversitesi'ndeki işinizden biraz bahseder misin? Sabancı Üniversitesi'nin kurumsal çalışmalarından ve senin katkılarını anlatır mısınız?

Türkiye’de 2017 yılı itibarıyla 186 üniversite vardır. Bunlardan 119’i devlet üniversitesi, 67’si vakıf üniversitesidir. Sabancı, Türkiye’deki diğer 185’inden farklı bir üniversitedir. Bölümünü üniversiteye girdikten sonra belirleyebilmek, mezunlarımızın diplomalarıyla barışık olmalarını sağlayan en önemli unsurdur. Bu da başarı getiriyor, mezunlarımız %90’larda mutlu, onların iş verenleri ise %95’lerde… Türkiye’de 20-24 yaş iş bulma oranı %75’lerdeyken, Sabancı mezunlarının yerleşim oranı %85’lerde seyrediyor. Ben üniversitenin kuruluş yıllarında işe başladım. Görevim “Kurumsal Gelişme Direktörü”. Kurumun, yönetim destek, kalite geliştirme, mezun ilişkileri, kariyer geliştirme ve kaynak geliştirme süreçlerinden sorumluyum. Görevlerim arasında en zorlandığım kısım Sabancı’ya para bulma kısmı.

"Toplam Kalite" konusunda çok bilgin ve çalışman olduğunu biliyoruz. Bu konuda biraz bilgi vermeni ve bu konuda daha etkin bir yayılma sağlanabilmesi için önerilerini söyler misin?

Evet, Toplam Kalite Yönetimi (TKY) Türkiye’ye 1990’ların başında geldi, ben de o dönemlerde çalışmakta olduğum Orta Anadolu Tekstil firmasında bu konuyla tanıştım ve çalışmaya başladım. Yıl 1990; daha sonra KalDer üyeliği (Türkiye Kalite Derneği-1992) ve öyle devam etti. Sabancı Üniversitesi’ne geçmemin de sebebi budur,  kurulacak bir üniversitenin kalite alt yapısını, daha kurum açılmadan hazırladık. TKY aslında bir yönetim anlayışıdır. Kurumların, kararlarını başta müşteriler olmak üzere, tüm paydaşları dikkate alarak verebilmesi, sürekli gelişim ve yenileşim anlayışıyla çalışabilmesi ve başarılı sonuçlarını sürdürebilmesi esaslarına dayalı olarak faaliyet göstermesidir. Bu konunun, Türkiye’nin hem siyasi, hem de iktisadi kalkınmasını sağlama şansı varken, maalesef siyasilerin kısa vadeli bakış açıları nedeniyle desteklenmemesi traji komiktir. Başarılı uygulamaları gözlediğimiz diğer ülkelerde yayılımın hep siyasi iradeyle mümkün olduğunu biliyoruz. Umarım daha fazla gecikmeyiz.

Galatasaray? Sanırım yakında kongre üyeliği var? Nasıl bir Galatasaray için çaba harcayacaksın?

Zor ama zevkli bir soru… Ben 1969-1977 yılları arasında Galatasaray’ın lisanslı yüzücüsüydüm. Babam da amcam da Galatasaray Liseli’dir. Yani bizim evde yer sarı, gök kırmızıydı. Eşim de, çeyiz bavulunu yeni evimizde ilk açtığında bavulun en üstünde Galatasaray bayrağını görünce: “Hahh!” dedim, doğru karar! Hayat güzel geçecek … Yıllar geçti … Şimdi kulübün en üst ve saygın kurulu olan divan kurulu üyeliği nasip olmak üzere. Nasıl bir Galatasaray mı hayal ediyorum? Sportmenliği ve uluslararası başarıları Türkiye’ye nasıl ilk biz tanıttıysak, hızla unutulmakta olan bu değerleri yine ilk hatırlatacak olan biz olmalıyız, diye düşünüyorum.

HAYRİ ARABOĞLU SORUYOR
Yeniden başlamak mümkün olsaydı Alman Lisesi sonrasını nasıl yaşamak isterdin? Farklı bir ülke? Farklı bir meslek?

Yukarılarda benzer bir soruya cevap vermiştim. Bir daha gelirsem bu dünyaya, büyük bir ihtimalle tıp doktoru olurum. Onu olamazsam Mimar. O da olmazsa insana dokunabilen, doğrudan değer katan bir meslek sahibi… Mesela Öğretmen, olmayı isterim. Seçmiş olduğum meslek (Endüstri Mühendisliği) evet, heyecan verici ve çok yarar sağlayıcı, ama soyut ve sistemik.

Alman Lisesi yıllarından unutamadığın anılarından birini anlatır mısın?

Hiç unutmadığım bir anıdır. Bir gün, TV reklam filmlerinden birisinde küçük bir rol vermişlerdi. Rolüm icabı, bir ailenin oğlu olarak, elimde bir fırça ile evimizde bir duvarı boyuyor, sonra ekrana dönüp: “kolay sürülüyor akmıyor!” diyordum. Reklamın yayınlandığı gecenin ertesi, Alman Lisesi müdürü Ayhan Bey, o zaman sabahları kapıda durur, kıyafet kontrolü yapardı, beni gördü, önce kıyafetimi bir süzdü, söyleyecek bir şey bulamayınca, “İyi sürülüyor mu evlat?” diye sordu.

Sabancı Üniversitesi'nde görevlerin arasında, mezunlar arasında kaynaşmayı sağlamaya yönelik çok yoğun ve güzel faaliyetlerin olduğunu görüyoruz. Bu çabaların ve tecrübeni Alman Lisesi Mezunları için de gösteriyor musun? Alman Lisesi Mezunları arasında dayanışmayı maksimum hale getirmek için önerilerin var mı?

Alman Lisemiz’in bizlere katamadığı çok önemli bir husus var ki, dünya şimdilerde onun üzerine dönüyor: Networking, sosyallik ve paylaşımcılık. Bizler daha bireysel gelişim odaklı yetiştirildik. Tabii, büyük faydalarını da görmedik değil, bu bireysel yetkinliğimizin. Ama bugünün yaşamı, çevreyle uyumlu, etkin ağların yarattığı sinerjilerle, ilişkilerle geçiyor, geçmek zorunda. Alman Lisesi bizim zamanımızda 13:40’ta biter, herkes evine barkına dağılırdı; değil yarenlik edecek özel mekanlarımız, yurtlarımız, birlikte olacağımız yemekhanemiz bile yoktu. Eee, böyle yetişen bir gençlikten birbirlerine bağlılık beklemek, doğrusu fazla iyimserlik oluyor. Ama şimdilerde lise 4 seneye indi, galiba saatler biraz değişmiş. Ama yine bireysel odaklılık devam ediyormuş, diye duydum. Önerilerim çok değil, ama etkili: (1) Bazılarımızın yaptığı gibi, ders dışı etkinlere mutlaka katılsınlar. (2) Arkadaşlarına mutlaka zaman ayırsınlar (3) İyi oldukları bir konuda Türkiye ve/veya dünya çapında sivil toplum örgütlerinde mutlaka aktif olsunlar.

Emekli olduktan sonra nerede yaşamayı hayal ediyor ve planlıyorsun?

En ciddi soruya gelmişiz. Kızlarım büyüdüler. Yuvadan uçmak üzereler bile. Eh, ben de 10 yıl sonra emekli olurum herhalde. 65 emekli olmak için iyi bir yaş, artık anti-aging, spor vb. uğraşlar ile emeklilik yaşı biraz yükseldi. Sağlığım elverirse, hem yarı zamanlı danışmanlık-eğitmenlik yapabileceğim, hem de kendimi balık-deniz ile meşgul edebileceğim bir yerdir, hayalim. Bunun da adı Türkiye’de Ege’dir.

Alman Lisesi, Boğaziçi Üniversitesi ve Sabancı Üniversitesi. Bunca yıllık eğitim kurumları tecrübeni acaba Alman Liseliler Derneği veya Alman Liseliler tarafından kurulmuş harika bir eğitim kurumu olan ALKEV Alman Liseliler Kültür ve Eğitim Vakfı bünyesinde Alman Lisesi camiasına taşımayı düşünür müsün?

Tabii ki, davet edin, anlatayım, paylaşayım. Görev verin, katkı sağlayayım.

Sevgiyle, muhabbetle kalın.  Hoşçakalın.

1493596800-472524a520c71c2790f92062bd209237